Het begon met de jaarlijkse vakantie naar Frankrijk. Iedere zomer genieten in de Corrèze. Op mijn 18de waagde ik de grote stap en vertrok naar de universiteit in Poitiers om Franse cultuur te studeren. Daar ik niemand kende, moest ik met mijn schoolfrans overal zelf op afstappen. Van een bankrekening openen tot mijn eigen boodschappen doen. In het weekeind reisde ik vaak liftend (het is daar nog veilig) naar een gehucht in de Corrèze. Daar logeerde ik bij vrienden.
Nadat ik in Poitiers de taal had geleerd, besloot ik in Parijs naar werk te zoeken. Ik had geluk, want Disney werd geopend. Twaalf jaar later, met veel ervaring in mijn rugzak, zit ik vanaf 21 April in de Corrèze. Intussen wel met een succesvolle Fransman en 2 gezonde jongens.
Nu sinds 6 maanden werken in Argentat en de winter voor de deur staat heb ik nog steeds geen spijt. Uiterraard om te shoppen moet je even rijden, maar de omgeving is nog steeds ozo mooi, van zomer naar de herfst, de mensen zijn vriendelijk en door mijn werk ontmoet en zie ik veel. De jongens zijn geen stadswatjes meer, maar voetballen en rugbiën gewoon door ook al stortregent het. Geen files, geen uitlaat gassen. Het sociale leven is hier net zo goed op te bouwen als in de stad. Als iemand wil werken is het echt wel te vinden, al begin je aan iets heel nieuws. Maar in plaats van een duur stadsleven leef je in de ruimte en de natuur.
Door bij de meest betrouwbare (Nederlandse) makelaar te gaan werken, kan ik meer mensen laten genieten van ruimte, natuur, vrijheid, water en bergsport. Dit allemaal in lekker klimaat in één van de mooiste streken van Frankrijk.
